Yağmurun bir şehri yıkayıp da geride bıraktığı o ıslak serinlik, insana yalnızca hava durumunu değil, zamanın kendisini de hatırlatır. O gün cam kenarında otururken olan…
Yazıların kategorisi: “Mehmet Biten”
İnsan zihni dünyayı anlamlandırmak için kavramlara, kategorilere ihtiyaç duyar. Gaston Bachelard’ın ifadesiyle, kavramlar bilgiyi sınıflandırmaya yarayan “çekmecelerdir.” Bu çekmeceler sayesinde karmaşık ve çoğu zaman muğlak…
Kentin ortasında, kalabalığın uğultusu arasında hâlâ bir ışık yanıyor: Büyülü Fener. Bu ışık yalnızca bir sinema perdesinden yansıyan değil, Ankara’nın kültürel belleğini, sanatla kurduğu ince…
Ahmet Uluçay sineması, hatırlamanın estetik bir biçimi olduğu kadar, unutmaya karşı geliştirilen sessiz ama ısrarlı bir direniştir. Onun filmlerinde hikâye, yalnızca anlatılan bir olay örgüsü…
Sanat tarihinin suskun sayfalarında bir kadının ismini yalnızca bir erkeğin etrafında fısıltıyla duyuyorsak, bu fısıltının arkasında büyük bir silinmişlik yatar. Josephine Nivison Hopper ya…
Irvin D. Yalom’un Günübirlik Hayatlar adlı eseri, psikoterapi seanslarının ötesine geçerek, insan olmanın anlamına dair güçlü bir sorgulamayı edebi bir çerçevede sunar. Yalom, yalnızca bir…
“İçimde her manzara var, şimdi pek çok yere sahibim, içimde yeryüzü de var gökyüzü de.” Eugenio Borgna’nın sözleri, insanın iç dünyasının sınırsızlığını hatırlatır. Her birimiz…
Mutluluk, insanlık tarihi boyunca en çok arzulanan ama aynı zamanda en çok tartışılan deneyimlerden biri olmuştur. Aristoteles, Nikomakhos Etikleri’nde “en yüksek iyi”yi mutluluk olarak tanımlarken,…
Italo Calvino’nun Görünmez Kentler adlı eseri, klasik bir şehir tanımlamasının çok ötesinde, bir tahayyül atlası olarak okunabilir. Bu kitapta yer alan kentler her biri bir…
Gözde Ademoğlu’nun alameti farikası benim için bu iki şeydir: Sütlü Nuriye ve Su Böreği. Ankara’ya dair belleğimin en güzel iki unsuru, belki de bütün hatıralarım…